en
Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, φωτογραφία: Ι.Φουφόπουλος
Προσδιορισμός Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά στο Θαλάσσιο Περιβάλλον (Θαλάσσια IBA) - 1 από 2

To πρόγραμμα των Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά (IBAs) ξεκίνησε από το BirdLife International στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Από τότε μέχρι σήμερα, το πρόγραμμα υλοποιείται με μεγάλη επιτυχία σε όλον τον  κόσμο δημιουργώντας έτσι ένα εκτενές διεθνές δίκτυο περιοχών IBA, που περιλαμβάνει περισσότερες από 10.000 περιοχές κυρίως στο χερσαίο περιβάλλον. Αντίστοιχα στην Ελλάδα υπάρχουν 196 IBA, πολύ μικρό ποσοστό των οποίων καλύπτει και θαλάσσιες περιοχές.

Παρόλο που η ανάγκη προσδιορισμού αντίστοιχων ΙΒΑ στο θαλάσσιο περιβάλλον αναγνωρίσθηκε ήδη από την αρχή, οι συστηματικές μελέτες της κατανομής και των δραστηριοτήτων των πουλιών στη θάλασσα με σκοπό τον προσδιορισμό των ΙΒΑ στο Θαλάσσιο Περιβάλλον (Θαλάσσια ή Μarine IBA) διεξάγεται μόλις την τελευταία δεκαετία. Οι κύριες αιτίες για την καθυστέρηση αυτή, ήταν η έλλειψη κατάλληλων και τυποποιημένων μεθόδων καταγραφής πουλιών στη θάλασσα, κατάλληλης τεχνολογίας για την παρακολούθηση των μετακινήσεων των θαλασσοπουλιών, καθώς και το μεγάλο κόστος διεξαγωγής έρευνας στο θαλάσσιο περιβάλλον.

Η ανάγκη προσδιορισμού θαλάσσιων IBA αυξήθηκε ακόμα περισσότερο όταν στα τέλη του 20ου αιώνα διαπιστώθηκε ότι τα θαλασσοπούλια είναι η πλέον απειλούμενη ομάδα πουλιών που απειλείται τόσο στο θαλάσσιο περιβάλλον, όσο και στις αποικίες, λόγω των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και πιέσεων. Στην Ευρώπη όλη αυτή η κατάσταση οδήγησε στην ανάπτυξη καινούργιων μεθόδων μελέτης και παρακολούθησης των θαλασσοπουλιών, καθώς και στην χρηματοδότηση εθνικών προγραμμάτων προσδιορισμού θαλάσσιων ΙΒΑ, κυρίως από ευρωπαϊκές και ιδιωτικές χρηματοδοτικές πηγές.

Από το 2007 και η Ελλάδα, μέσω της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και του προγράμματος "Μελέτη και διατήρηση των πτηνών του ελληνικού θαλάσσιου χώρου" και ύστερα με το παρόν πρόγραμμα LIFE με χρηματοδότηση του ιδρύματος A.Γ. Λεβέντη και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εντάσσεται ανάμεσα στις πρώτες χώρες της Μεσογείου όπου υλοποιούνται προγράμματα προσδιορισμού των θαλάσσιων IBA.

Ένας από τους κυρίους σκοπούς του προγράμματος LIFE είναι ο προσδιορισμός των θαλάσσιων ΙΒΑs για δυο είδη των θαλασσοπουλιών του Παραρτήματος Ι της Οδηγίας για τα Πουλιά, που αναπαράγονται σε σημαντικούς αριθμούς στην Ελλάδα, συγκεκριμένα για τον Θαλασσοκόρακα (Phalacrocorax aristotelis desmarestii) και τον Αιγαιόγλαρο (Larus audouinii). Οι περιοχές αυτές εντάσσονται σε μια από τις τέσσερις κατηγορίες θαλάσσιων ΙΒΑ:

1. Οι θαλάσσιες επεκτάσεις των αποικιών των θαλασσοπουλιών στα χερσαία ΙΒΑ,
2. Οι περιοχές που φιλοξενούν σημαντικές συγκεντρώσεις θαλασσοπουλιών σε ρηχά, παράκτια και εσωτερικά ύδατα,
3. Οι περιοχές ανοιχτής θάλασσας που φιλοξενούν συγκεντρώσεις θαλασσοπουλιών κυρίως για τροφοληψία και
4. Σημεία μεγάλων συγκεντρώσεων θαλασσοπουλιών κατά τη μετανάστευση.

Στην Ελλάδα, για το σκοπό αυτό, τα τελευταία χρόνια συλλέγονται συστηματικά δεδομένα κατανομής των θαλασσοπουλιών στη θάλασσα και στην παράκτια χερσαία ζώνη, καθώς και δεδομένα που αφορούν την κατανομή και το μέγεθος των αποικιών τους. Οι μέθοδοι συλλογής δεδομένων συμπεριλαμβάνουν καταγραφές αποικιών σε νησιά και νησίδες, καταγραφές θαλασσοπουλιών στη θάλασσα από ερευνητικά σκάφη και επιβατικά πλοία, καθώς και παρακολούθηση των μετακινήσεών τους με ραδιοπαρακολούθηση, δορυφορική τηλεμετρία και δακτυλιώσεις. Στη συνέχεια τα δεδομένα αυτά καταχωρούνται σε αντίστοιχες βάσεις δεδομένων και μαζί με τα ωκεανογραφικά, βιολογικά και αλιευτικά δεδομένα αναλύονται με στατιστικά μοντέλα για να προσδιοριστούν οι θαλάσσιες ΙΒΑ.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα του προγράμματος «Μελέτη των πτηνών του ελληνικού θαλάσσιου χώρου» τα προηγούμενα χρόνια, ήταν η πιλοτική εφαρμογή όλων των μεθόδων και η απόκτηση τεχνογνωσίας σχετικά με τον προσδιορισμό των θαλάσσιων ΙΒΑ. H έναρξη του προγράμματος LIFE το 2009, έδωσε τη δυνατότητα, η τεχνογνωσία αυτή, με έμφαση στον Αιγαιόγλαρο και το Θαλασσοκόρακα να εφαρμοστεί σε 17 Ζώνες Ειδικής Προστασίας του προγράμματος. Η προσπάθεια αυτή θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος του προγράμματος το 2012, όταν θα συνταχτεί πλήρης κατάλογος των θαλάσσιων ΙΒΑ στις περιοχές αυτές.

Παρακάτω αναφέρονται οι κυρίες δράσεις για τον προσδιορισμό των θαλάσσιων ΙΒΑ στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE:
 

Καταγραφές θαλασσοπουλιών

Καταγραφή θαλασσοπουλιών στη θάλασσα (ESAS)  

Μια από τις βασικές δράσεις του προγράμματος LIFE για τον προσδιορισμό των Θαλάσσιων ΙΒΑ είναι η καταγραφή των θαλασσοπουλιών σε θαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας με τη μέθοδο European Seabirds at Sea (ESAS).Οι καταγραφές ESAS διεξάγονται στη ΒΔ Ευρώπη ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 80 από το Joint Nature Conservation Committee (JNCC), και από το 2007 μέσω της Ορνιθολογικής και στην Ελλάδα.

Η μεθοδολογία αυτή βασίζεται στη συνεχή καταγραφή των θαλασσοπουλιών στο θαλάσσιο περιβάλλον κατά μήκος γραμμικής διαδρομής (line-transect) από πλοίο της γραμμής ή ερευνητικό σκάφος, με σταθερή πορεία και ταχύτητα έως 20 κόμβους.

Βασικός στόχος του ESAS είναι η καταγραφή της κατανομής των θαλασσοπουλιών στο θαλάσσιο περιβάλλον με έμφαση στους πληθυσμούς και τη συμπεριφορά τους. 

Τα βασικά είδη θαλασσοπουλιών που καταγράφονται είναι ο Αιγαιόγλαρος και ο Θαλασσοκόρακας, καθώς και άλλα 4 κοινά είδη θαλασσοπουλιών, συγκεκριμένα ο Αρτέμης (Calonectris diomedea), ο Μύχος (Puffinus yelkouan), o Υδροβάτης (Hydrobates pelagicus) και ο Ασημόγλαρος (Larus michahellis). Εκτός από την καταγραφή της παρουσίας, του αριθμού και της συμπεριφοράς των πουλιών, καταγράφεται επίσης και η υπόλοιπη θαλάσσια πανίδα (π.χ. κητώδη, ψάρια), οι ανθρώπινες δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στις θαλάσσιες περιοχές (π.χ ψάρεμα) όπου γίνονται οι καταγραφές, καθώς επίσης και τα επιπλέοντα αντικείμενα. Όλα αυτά καταγράφονται για να μας δώσουν μια καλύτερη εικόνα των λόγων για τους οποίους βρίσκονται τα θαλασσοπούλια στις συγκεκριμένες περιοχές και γενικότερα για να κατανοήσουμε καλύτερα τη συμπεριφορά και την οικολογία τους.

Η ομάδα καταγραφής συνήθως αποτελείται από δυο εκπαιδευμένους παρατηρητές, όπου ο ένας παρατηρεί και ο άλλος καταγράφει. Κατά την διάρκεια της καταγραφής συμπληρώνονται δυο πρωτόκολλα: το πρωτόκολλο διαδρομής και το πρωτόκολλο καταγραφής πουλιών.

Για τους σκοπούς του προγράμματος LIFE και για τη διευκόλυνση των παρατηρητών τα αρχικά πρωτόκολλα ESAS έχουν προσαρμοστεί στα ελληνικά δεδομένα και έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.

Περισσότερα για τις καταγραφές ESAS μπορείτε να διαβάσετε στις οδηγίες για την εφαρμογή της μεθόδου

Στο πλαίσιο του παρόντος προγράμματος, οι καταγραφές ESAS υλοποιούνται από τη MOm στο Β. Αιγαίο και από την Ορνιθολογική στις υπόλοιπες θαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας.

Από την αρχή του προγράμματος LIFE το 2009 μέχρι το φθινόπωρο του 2012 έχουν πραγματοποιηθεί από την Ορνιθολογική και την ΜΟm περισσότερα από 260 δρομολόγια σε διάφορες θαλάσσιες περιοχές του Ελλαδικού χώρου, καλύπτοντας ένα αρκετά μεγάλο τμήμα του Αιγαίου και του Ιονίου πελάγους και διανύοντας περισσότερα από 18.100 χιλιόμετρα. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι έχουν καταγραφεί  περισσότερα από 67.000 άτομα, περιλαμβάνοντας θαλασσοπούλια και υπόλοιπη θαλάσσια πανίδα.

Σημαντικό ρόλο στις καταγραφές ESAS παίζουν και οι εθελοντές που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, οι όποιοι εκπαιδεύτηκαν από το προσωπικό της Ορνιθολογικής μέσω σεμιναρίων που πραγματοποιήθηκαν το 2009.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη συμμέτοχη στο εθελοντικό πρόγραμμα καταγραφών ESAS μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Συντονιστή του προγράμματος Jakob Fric.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η προσπάθεια αυτή υποστηρίζεται από τις ναυτιλιακές εταιρείες MINOAN Lines, ANEK Lines, Blue Star Ferries και Superfast Ferries παρέχοντας δωρεάν εισιτήρια στους εθελοντές της Ορνιθολογικής προκειμένου να γίνουν οι καταγραφές.
 

Καταγραφές θαλασσοπουλιών κατά μήκος της ακτογραμμής

Παράλληλα με τις καταγραφές ESAS που πραγματοποιούνται κυρίως στην ανοιχτή θάλασσα, πραγματοποιούνται και οι καταγραφές των θαλασσοπουλιών κατά μήκος ακτογραμμής, που διεξάγονται είτε από σκάφη είτε από στεριά.

Όταν οι καταγραφές γίνονται από ερευνητικό σκάφος οι ερευνητές καταγράφουν τα πουλιά που βρίσκονται είτε στη ακτή είτε στην θαλάσσια παράκτια ζώνη, καθώς το σκάφος ακολουθεί την ακτογραμμή με χαμηλή ταχύτητα και είναι μια μορφή της μεθόδου γραμμικής διαδρομής (line transect). Οι καταγραφές αυτές καταχωρούνται σε τομείς καταγραφής στους οποίους έχει χωριστεί ολόκληρη η περιοχή μελέτης. Η μέθοδος αυτή έχει εφαρμοστεί με μεγάλη επιτυχία στην 1η παγκόσμια απογραφή του Μαυροπετρίτη (Falco eleonorae) και με την ίδια αποτελεσματικότητα εφαρμόζεται και στις καταγραφές των θαλασσοπουλιών που χρησιμοποιούν την παράκτια θαλάσσια ζώνη για τροφοληψία ή ξεκούραση, όπως είναι τα δυο είδη του προγράμματος LIFE, ο Θαλασσοκόρακας και ο Αιγαιόγλαρος.

Μέχρι το φθινόπωρο του 2012 οι καταγραφές από σκάφη έχουν καλύψει περισσότερα από 3.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής στις περιοχές του προγράμματος.

Από την άλλη, όταν οι καταγραφές πραγματοποιούνται από τη στεριά, επιλέγονται κατάλληλα εποπτικά σημεία στην ακτή, απ’ όπου παρατηρούνται παράκτιες θαλάσσιες περιοχές με σημαντικές συγκεντρώσεις των θαλασσοπουλιών, όπως είναι οι θαλάσσιες περιοχές γύρω από τις αποικίες ή σημαντικά μεταναστευτικά περάσματα. Οι καταγραφές αυτές εντάσσονται στην κατηγορία των σημειακών καταγραφών (point counts). Οι παρατηρητές με τη χρήση κιαλιών και τηλεσκοπίου καταγράφουν τους αριθμούς και τις δραστηριότητες των θαλασσοπουλιών έτσι ώστε να προσδιοριστεί η χρήση του θαλάσσιου χώρου από τα θαλασσοπούλια, καθώς και τα είδη και οι πληθυσμοί τους. Μέχρι στιγμής έχουν πραγματοποιηθεί 260 ώρες παρατηρήσεων από επιλεγμένα εποπτικά σημεία στα νησιά του Βόρειου και Κεντρικού Αιγαίου καθώς και στα Β.  Δωδεκάνησα.
 

Αποτελέσματα:

Θαλάσσιες περιοχές όπου πραγματοποιήθηκαν καταγραφές θαλασσοπουλιών (μέχρι το Φθινόπωρο του 2012)



Συνολικός αριθμός καταγεγραμμένων ατόμων θαλασσοπουλιών (μέχρι τον Σεπτέμβριο 2012)

  Coastal census Coastal counts ESAS Σύνολο
Ερευνητική προσπάθεια 2.972 km 12 sites/260h 18.192 km 21.164 km
Larus audouinii 1.303 110 203 1.616
Phalacrocorax aristotelis 6.546 719 2.386 9.651
Calonectris diomedea 336 19.954 13.015 33.305
Puffinus yelkouan 183 71.004 18.953 90.140
Hydrobates pelagicus     17 17
Larus michahellis 32.533 1.236 29.126 62.895

* Προσοχή! Τα παραπάνω σύνολα είναι αθροίσματα όλων των ατόμων που έχουν καταγραφεί από την αρχή του προγράμματος και δεν αντιστοιχούν με τους συνολικούς πληθυσμούς των θαλασσοπουλιών στις περιοχές του προγράμματος, καθώς σε αρκετές περιοχές οι καταμετρήσεις έχουν επαναληφθεί  από το 2009 μέχρι το 2012.

Κατανομή καταγεγραμμένων θαλασσοπουλιών στο θαλάσσιο χώρο ανά είδος:

Θαλασσοκόρακας:   Αιγαιόγλαρος:   Αρτέμης:
   
Μύχος:   Ασημόγλαρος:    
     

Άλλα είδη θαλασσοπουλιών και υδροβίων πουλιών που καταγράφηκαν:

Ακτίτης (Actitis hypoleucos), Αλκυόνα (Alcedo atthis), Πρασινοκέφαλη Πάπια (Anas platyrhynchos), Σαρσέλα (Anas querquedula), Αργυροτζικνιάς (Casmerodius albus), Σταχτοτσινιάς (Adrea cinerea), Πορφυροτσικνιάς (Ardea purpurea), Κρυπτοτσικιάς (Ardeola ralloides), Ποταμοσφυριχτής (Charadrius dubius), Μουστακογλάρονο (Chlidonias hybrida), Μαυρογλάρονο (Chlidonias niger), Λευκοτσικνιάς (Egretta garzetta), Λαμπροβούτι (Gavia arctica), Κηλιδοβούτι (Gavia stellata),  Λεπτόραμφος Γλάρος (Larus genei), Μαυροκέφαλος Γλάρος (Larus melanocephalus), Νανόγλαρος (Larus minutus), Καστανοκέφαλος Γλάρος (Larus ridibundus), Κορμοράνος (Phalacrocorax carbo), Σκουφοβουτηχτάρι (Podiceps cristatus),  Νανογλάρονο (Sterna albifrons), Σταχτογλάρονο (Sterna anaethetus), Καρατζάς (Sterna caspia), Ποταμογλάρονο (Sterna hirundo), Γερακοληστόγλαρος (Stercorarius parasiticus) και Χειμωνογλάρονο (Sterna sandvicensis).

Άλλα είδη θαλάσσιας πανίδας που καταγράφηκαν:

Μεσογειακή Φώκια (Monachus monachus), Κοινό Δελφίνι (Delphinus delphis), Σταχτοδέλφινο (Grampus griseus), Φεγγαρόψαρο (Mola mola), Φυσητήρας (Physeter macrocephalus), Ζωνοδέλφινο (Stenella coeruleoalba), Ρινοδέλφινο (Tursiops truncatus), Ξιφίας (Xiphias gladius), Ζιφιός (Ziphius cavirostris) και Καρέττα (Carettacaretta).

Παραδοτέα:

- Πρωτόκολλα ESAS ( πρωτόκολλο διαδρομήςπρωτόκολλο καταγραφής,  σε μορφή EXCEL)

- Μεθοδολογία ESAS (pdf
 

Τηλεμετρία

Η τηλεμετρία έχει πλέον κατοχυρωθεί ως μια από τις βασικές μεθόδους για τη μελέτη της οικολογίας των πουλιών στο φυσικό τους περιβάλλον και προσπαθεί συμπληρωματικά με τις δακτυλιώσεις να απαντήσει το βασικό ερώτημα: Τι κάνουν τα πουλιά όταν φεύγουν από το οπτικό πεδίου του παρατηρητή;

Για το σκοπό αυτό, ιδιαίτερα το τελευταίο χρονικό διάστημα, έχουν αναπτυχθεί και εξελιχθεί διαφορά συστήματα τηλεμετρίας που συνήθως εντάσσονται σε μία από τις τρεις βασικές κατηγορίες ή είναι συνδυασμός των κατηγοριών αυτών: της ραδιοπαρακολούθησης, της παρακολούθησης με βάση τα δορυφορικά συστήματα ARGOS και GPS ή της καταγραφής διαφόρων περιβαλλοντικών παραμέτρων με καταγραφείς δεδομένων. Η κάθε μια από τις τεχνολογίες αυτές έχει τα δικά της πλεονεκτήματα και είναι κατάλληλη για την απάντηση συγκεκριμένου είδους επιστημονικών ερωτημάτων. Η ραδιοπαρακολούθηση είναι η πλέον συνηθισμένη τεχνική, καθώς το σχετικά μικρό της κόστος επιτρέπει την παρακολούθηση μεγάλου αριθμού ατόμων. Ωστόσο, απαιτεί μεγάλη ανθρώπινη προσπάθεια και έχει περιορισμένη χωρική εμβέλεια και ακρίβεια. Τα δορυφορικά συστήματα από την άλλη, προσφέρουν πολύ μεγάλη χωρική ανάλυση και εμβέλεια, αλλά το κόστος τους είναι πολύ μεγαλύτερο. Και πάνω από όλα αυτά υπάρχει και ο καθοριστικός περιορισμός βάρους που μπορεί να κουβαλάει ένα πουλί χωρίς αυτό να το εμποδίζει. Επομένως, η επιλογή της πλέον κατάλληλης μεθόδου είναι πάντα η αναζήτηση του καλύτερου συμβιβασμού μεταξύ των δυνατοτήτων της κάθε τεχνολογίας και των περιορισμών της.

Στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE, η τηλεμετρία χρησιμοποιείται για τη μελέτη των ημερήσιων και εποχιακών μετακινήσεων επιλεγμένων ατόμων Αιγαιόγλαρου και Θαλασσοκόρακα, έτσι ώστε να προσδιοριστούν οι κύριες θαλάσσιες περιοχές τροφοληψίας, περιοχές κουρνιάσματος καθώς και οι μεταναστευτικοί διάδρομοι που χρησιμοποιούν τα άτομα που αναπαράγονται στις περιοχές του προγράμματος. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται 3 βασικές μέθοδοι τηλεμετρίας:

1. Ραδιοπαρακολούθηση

Σε επιλεγμένα άτομα τοποθετούνται ελαφροί ραδιοπομποί, οι οποίοι στη συνέχεια παρακολουθούνται με φορητές κεραίες. Η θέση προσδιορίζεται με τριγωνισμό.

2. GPS καταγραφείς δεδομένων

Τοποθετούνται καταγραφείς δεδομένων με ενσωματομένο GPS δέκτη, που καταγράφουν τις ακριβείς θέσεις των ατόμων ύπο παρακολούθηση με μεγάλη χρονική και χωρική ανάλυση.

3. Καταγραφείς γεωεντοπισμού (Geolocators)

Τοποθετούνται καταγραφείς δεδομένων οι οποίοι καταγράφουν την ένταση του ηλιακού φωτός. Η γεωγραφική θέση προσδιορίζεται από την ώρα ανατολής/δύσης του ηλίου καθώς και από την διάρκεια της ημέρας.

Εκτός από την παρακολούθηση μετακινήσεων και της συμπεριφοράς των θαλασσοπουλιών και τη χρήση του θαλάσσιου χώρου από αυτά με τις παραπάνω μεθόδους τηλεμετρίας, η μελέτη των τοπικών μετακινήσεων και της μετανάστευσης των θαλασσοπουλιών διεξάγεται με τοποθέτηση μεταλλικών και πλαστικών δακτυλιδιών, τόσο σε νεαρά όσο και στα ενήλικα άτομα του Θαλασσοκόρακα και του Αιγαιόγλαρου

Αποτελέσματα:

Μέχρι το καλοκαίρι του 2012 είχαν τοποθετηθεί 32 ραδιοπομποί, GPS καταγραφείς δεδομένων και γεωεντοπιστές σε Αιγαιόγλαρους σε αποικίες στο Β. Αιγαίο, Κυκλάδες, ΝΔ Αιγαίο και στα Δωδεκάνησα καθώς και 32 ραδιοπομποί και GPS καταγραφείς δεδομένων σε Θαλασσοκόρακες σε αποικίες στο Β. Αιγαίο.

   
   
   

  Χάρτης επανευρέσεων δακτυλιωμένων Αιγαιόγλαρων στη Μεσόγειο

Συνεχίστε εδώ για το δεύτερο μερος της δράσης Προσδιορισμός των Θαλάσσιων Σημαντικών Περιοχών για τα πουλιά

 

Θαλασσοκόρακας & Αιγαιόγλαρος

Καταγραφή Θαλασσοπουλιών στην Ελλάδα

Φωτογραφικό αρχείο

LIFE Natura 2000

LIFE07 NAT/GR/000285
Υλοποίηση δράσεων διατήρησης για τον Θαλασσοκόρακα και τον Αιγαιόγλαρο και αναγνώριση Θαλάσσιων Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά της Ελλάδας

Το πρόγραμμα υλοποιείται από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, σε συνεργασία με την Εταιρεία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας (ΜΟm), το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), το TEI Ioνίων Νήσων και την Πορτογαλική Ορνιθολογική Εταιρεία (SPEA), με την οικονομική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τη συγχρηματοδότηση του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη.
Εμφανίσεις: 419235
Τελευταία ενημέρωση: 5 Οκτωβρίου 2012

Ανάδοχος

Εταίροι

Χορηγός

Υποστηρικτές

Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία Εταιρεία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας (ΜΟm) Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) TEI Ioνίων Νήσων Πορτογαλική Ορνιθολογική Εταιρεία (SPEA) Ιδρύμα Α.Γ. Λεβέντη
attica group superfast ferries blue star ferries Anek Superfast ANEK
Copyright © 2017 Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία
Θεμιστοκλέους 80, 10681, Αθήνα, Τηλ/Fax: 210 8228704, 210 8227937, e-mail: info@ornithologiki.gr
Κομνηνών 23, 54624, Θεσσαλονίκη, Τηλ/Fax. 2310 244245, e-mail: thess@ornithologiki.gr