en
Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, φωτογραφία: Ι.Φουφόπουλος
Γνωρίστε τον Αιγαιόγλαρο και τον Θαλασσοκόρακα

 Aιγαιόγλαρος: το πουλί σύμβολο του αρχιπελάγους

Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii), σκίτσο: Β.ΧατζηρβασάνηςΕπιστημονική ονομασία: Larus audouinii

Άλλα ονόματα: Κοκκινομύτης, Αντουϊνιός

Ο Αιγαιόγλαρος διαφέρει από τους άλλους γλάρους, επειδή συνδέεται περισσότερο με τον παράκτιο χώρο και αποφεύγει την ενδοχώρα. Πετά αργά, ανάμεσα στα κύματα και πιάνει μικρά αφρόψαρα. Συχνά πλησιάζει στα ψαροκάικα για να τραφεί με τα ψάρια που πετιούνται.

Στην Ελλάδα, περίπου 500 ζευγάρια φωλιάζουν σε ακατοίκητες νησίδες, μακριά από τους ανθρώπους.

Γεννά δύο με τρία καμουφλαρισμένα αυγά (καφετιά με μαύρα στίγματα) στα τέλη Απριλίου. Τα μικρά εκκολάπτονται μετά τα μέσα Μαΐου και τα μικρά αρχίζουν να πετούν τέλη Ιουνίου.

Η πιο χαρακτηριστική εικόνα του Αιγαιόγλαρου είναι η συμπεριφορά του όταν τρέφεται, καθώς πετά ανάλαφρα πάνω από νερό και γκρεμίζεται απότομα στην επιφάνεια μόλις δει κάποιο ψάρι. Στο πέταγμα είναι ελαφρύς και ευκίνητος και ξεχωρίζει από τον πιο βαρύ Ασημόγλαρο. Αν επικρατεί άπνοια αερογλιστρά ξυστά πάνω από την επιφάνεια πετώντας εξαιρετικά αργά.

aigaioglaros

Ζει μόνο στη Μεσόγειο και φωλιάζει ομαδικά σε ακατοίκητες νησίδες. Βραχώδεις νησίδες με αποικίες Αιγαιόγλαρου υπάρχουν διάσπαρτες στα Δωδεκάνησα, τις ανατολικές Κυκλάδες, τη Λήμνο, τα Κύθηρα, τη Λέσβο και τις Βόρειες Σποράδες.

Είναι απειλούμενο είδος

aigaioglarosΟ Αιγαιόγλαρος, σύμβολο των νησίδων, απειλείται περισσότερο από κάθε άλλο θαλασσοπούλι της Ελλάδας.

Οι άνθρωποι ψαρεύουν εντατικά στα παράκτια νερά, στερώντας του τα μικρά αφρόψαρα που είναι η αποκλειστική τροφή του. Φωλιάζει σε μέρη που εύκολα φτάνει άνθρωπος ή ζώο και επίσης φωλιάζει σε περίοδο τουριστικής αιχμής, στις αρχές καλοκαιριού. Τότε, μία και μόνο επίσκεψη ανθρώπου ή κατοικίδιου ζώου στη νησίδα της αποικίας αρκεί για να εγκαταλείψουν τις φωλιές τα ενήλικα πουλιά και να καταστραφεί όλη η αποικία. Αυτό γιατί τα ενήλικα πουλιά πρέπει να βρίσκονται συνεχώς στη φωλιά για να προστατεύουν και να σκιάζουν τα αυγά και τους νεοσσούς. Αν αναγκαστούν να την εγκαταλείψουν τρομαγμένα, τα αυγά τους γίνονται εύκολη λεία για ευκαιριακούς θηρευτές όπως οι Ασημόγλαροι και οι Κουρούνες ή καταστρέφονται από τον καυτό ήλιο. Για τον μικρό πληθυσμό του Αιγαιόγλαρου μια κατεστραμμένη αποικία είναι σημαντική απώλεια.

 Πώς να τον αναγνωρίσετε:

Μοιάζει με τον κοινό Ασημόγλαρο, αλλά έχει σκούρο (κόκκινο) ράμφος και πόδια (ενώ ο Ασημόγλαρος έχει κίτρινα πόδια και ράμφος). Σε αντίθεση με τον Ασημόγλαρο που συναντάται σχεδόν παντού, ο Αιγαιόγλαρος συχνάζει αποκλειστικά στον παράκτιο χώρο και τις ερημικές ακτές. Αποφεύγει την ενδοχώρα, τους σκουπιδότοπους και το γλυκό νερό.

   

Ο Αιγαιόγλαρος σε αριθμούς

   
    Μήκος: 0,5 μέτρα  
    Άνοιγμα φτερών: 1,3 μέτρα  
    Κατανομή: Νησιά της Μεσογείου  
    Ελληνικός πληθυσμός: 350 - 500 ζευγάρια  

 

Ο Θαλασσοκόρακας: το ξεχωριστό θαλασσοπούλι

Θαλασσοκόρακας Phalacrocorax aristotelis, σκίτσο: Β.ΧατζηρβασάνηςΕπιστημονική ονομασία: Phalacrocorax aristotelis desmarestii

Άλλα ονόματα: Καλικατσού, Θαλασσοκουρούνα, Καρκατζούνα

Ο Θαλασσοκόρακας δεν ταυτίζεται με την κλασσική εικόνα των πουλιών της θάλασσας. Συνήθως συναντάται σαν μια μαύρη φιγούρα που κάθεται στα βράχια της ακτής ή να κολυμπά μισοβυθισμένος στο νερό ανίκανος για τα παιχνίδια με τον άνεμο και τα κύματα.

Πετάει ολόισια κοντά στην επιφάνεια του νερού με συνεχή φτεροκοπήματα. Όταν βρεθεί στο μέρος που θέλει να τραφεί κάθεται στο νερό και χρησιμοποιώντας τα πόδια του σαν προπέλες βουτά και κυνηγά ψάρια κάτω από το νερό με μεγάλη ταχύτητα. Συνολικά μπορεί να ξοδέψει κάμποσες ώρες καθημερινά βρισκόμενος κάτω από το νερό όπου βρίσκεται πραγματικά στο στοιχείο του. Άλλη χαρακτηριστική συνήθεια είναι ότι στέκεται με απλωμένες τις φτερούγες για να στεγνώσει και να θερμανθεί μετά από κάθε ψάρεμα.

Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής το χρώμα του Θαλασσοκόρακα αποκτά ωραίες μεταλλικές ανταύγειες και πάνω από το μέτωπο εμφανίζεται ένα μικρό λοφίο που γέρνει προς τα μπρος. Σε άλλες εποχές θα έμοιαζε εντελώς αλλοπρόσαλλο, σήμερα ωστόσο συμβαδίζει με κάποιες τάσεις νεανικού χτενίσματος! Εκτός εποχής αναπαραγωγής το πτέρωμα είναι πιο μουντό μαύρο. Τα νεαρά είναι λευκά στο κάτω μέρος.Θαλασσοκόρακας

Ο Θαλασσοκόρακας προτιμά τις βραχώδεις ακτές, από όπου απομακρύνεται ελάχιστα. Τρέφεται με μικρά ψάρια, που πιάνει κωπηλατώντας με τα δυνατά του πόδια κοντά στο βυθό. Δεν μεταναστεύει και φωλιάζει πολύ νωρίς (μερικοί ακόμα και από το Δεκέμβριο) σε απόκρημνες βραχώδεις ακτές, νησίδες και μεγάλες σπηλιές.

Τον συναντάμε σε όλες τις νησιωτικές ακτές, όπου φωλιάζουν 1.000-1.200 ζευγάρια, αλλά πιο συχνά στο βόρειο Αιγαίο και τις Σποράδες, που φιλοξενούν τις μεγαλύτερες αποικίες του στην Ελλάδα.

Πώς να τον αναγνωρίσετε:

ΘαλασσοκόρακαςΜοιάζει με τον κοινό Κορμοράνο, με τον οποίο συγγενεύει, αλλά είναι μικρότερος και με πιο λεπτό λαιμό, κεφάλι και ράμφος. Ο Θαλασσοκόρακας ζει στη θάλασσα, ενώ ο Κορμοράνος προτιμά υγρότοπους και λιμάνια.

Η τροφή του λιγοστεύει εξαιτίας της θαλάσσιας ρύπανσης και της υπεραλίευσης κοντά στις ακτές, μιας και σε αντίθεση με άλλα θαλασσοπούλια, δεν μπορεί να ακολουθήσει τα ψαροκάικα και να τραφεί με τα μη εμπορεύσιμα ψάρια που πετιούνται. Μερικοί πιάνονται σε δίχτυα καθώς βουτούν. Επιπλέον, η συνήθειά του να κολυμπά συνεχώς τον κάνει ευάλωτο σε πετρελαιοκηλίδες.

Οι φωλιές του στις νησίδες είναι εύκολα προσιτές, αλλά, ευτυχώς γι’ αυτόν, οι ανεπιθύμητες επισκέψεις στις νησίδες είναι ελάχιστες την περίοδο που φωλιάζει.

 

   

Ο Θαλασσοκόρακας σε αριθμούς

   
    Μήκος: 0,75 μέτρα  
    Άνοιγμα φτερών: 1 μέτρο  
    Κατανομή: Νησιά και βραχώδεις ακτές της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας  
    Ελληνικός πληθυσμός: 1000 - 1200 ζευγάρια  

 

Θαλασσοκόρακας & Αιγαιόγλαρος

Καταγραφή Θαλασσοπουλιών στην Ελλάδα

Θαλασσοκόρακας & Αιγαιόγλαρος

LIFE Natura 2000

LIFE07 NAT/GR/000285
Υλοποίηση δράσεων διατήρησης για τον Θαλασσοκόρακα και τον Αιγαιόγλαρο και αναγνώριση Θαλάσσιων Σημαντικών Περιοχών για τα Πουλιά της Ελλάδας

Το πρόγραμμα υλοποιείται από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, σε συνεργασία με την Εταιρεία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας (ΜΟm), το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), το TEI Ioνίων Νήσων και την Πορτογαλική Ορνιθολογική Εταιρεία (SPEA), με την οικονομική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τη συγχρηματοδότηση του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη.
Εμφανίσεις:
Τελευταία ενημέρωση: 12 Ιανουαρίου 2012

Ανάδοχος

Εταίροι

Χορηγός

Υποστηρικτές

Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία Εταιρεία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας (ΜΟm) Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) TEI Ioνίων Νήσων Πορτογαλική Ορνιθολογική Εταιρεία (SPEA) Ιδρύμα Α.Γ. Λεβέντη
attica group superfast ferries blue star ferries Anek Superfast ANEK
Copyright © 2017 Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία
Θεμιστοκλέους 80, 10681, Αθήνα, Τηλ/Fax: 210 8228704, 210 8227937, e-mail: info@ornithologiki.gr
Κομνηνών 23, 54624, Θεσσαλονίκη, Τηλ/Fax. 2310 244245, e-mail: thess@ornithologiki.gr