Η μετανάστευση είναι μια επίπονη διαδικασία που δοκιμάζει τις αντοχές των πουλιών. Κάθε άνοιξη και φθινόπωρο, είναι συχνό το φαινόμενο να καταγράφονται είδη σε σημεία που φαινομενικά δείχνουν τελείως παράταιρα αλλά παίζουν σημαντικό ρόλο στην επιβίωσή τους, ως σταθμοί ανάπαυσης και ανεφοδιασμού.
Μικρά πάρκα, πλατείες ακόμα και κήποι με ποικιλία φυτών μπορούν να προσελκύσουν πλήθος μεταναστευτικών πουλιών. Φέτος, ειδικά, οι Αθηναίοι παρατηρητές είχαν τη χαρά να δουν τρεις εξαιρετικά σπάνιους επισκέπτες της πόλης: το Διπλομπεκάτσινο, το Τσιχλαηδόνι και τον Παρδαλοκεφαλά.
Διπλομπεκάτσινο Gallinago media
Στα μέσα του Απρίλη, ένα Διπλομπεκάτσινο, παρυδάτιο πουλί που μπορεί να διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα χωρίς στάση, έπρεπε να σταματήσει στις εκβολές του ρέματος Τραχώνων στον Άλιμο, έναν μικρό υγρότοπο που δυστυχώς απειλείται από την κατασκευή της Αθηναΐκής Ντίσνευλαντ για τους πλούσιους (γνωστό και ως Ellinikon Project). Για δύο μέρες σχεδόν, το συνήθως εντελώς κρυπτικό πουλί καθόταν αρκετή ώρα ακάλυπτο προς τέρψη των παρατηρητών πουλιών που κατέφθασαν για να το δουν!
Φωτ.: Οδυσσέας Φρόιλαν Παπαγεωργίου
Τσιχλαηδόνι Luscinia luscinia
Ο Ανατολικοευρωπαίος ξάδελφος του Αηδονιού, κατά τη μετανάστευση ακούγεται σπάνια αλλά ούτε και τρελαίνεται να αφήνει την ασφάλεια των θάμνων, γι’ αυτό και πολύ δύσκολα καταγράφεται στη χώρα μας. Παρόλα αυτά, ένα εμφανώς κουρασμένο Τσιχλαηδόνι σταμάτησε στην Πλατεία Θεμιστοκλέους, στον Πειραιά (!), στα τέλη Μαΐου, για να δοκιμάσει τις τοπικές λιχουδιές, κυρίως σκουλήκια, αφήνοντας συχνά την ασφάλεια του θάμνου Δάφνης που τον φιλοξενούσε. Η μόνη δυσκολία που συνάντησαν όσοι παρατηρητές πήγαν για να το δουν ήταν να εξηγήσουν στους περαστικούς τι ακριβώς έκαναν στην πλατεία!
Φωτ.: Λιάκος Δομουχτσίδης
Παρδαλοκεφαλάς Lanius nubicus
Ίσως ο πιο όμορφος εκπρόσωπος της οικογένειας των κεφαλάδων, προτιμά τα ανοιχτά δάση, αλλά στα μέσα του Μάη ένα άτομο σταμάτησε στο Πάρκο του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας, για να ξεκουραστεί. Παρά την πολυκοσμία, βρήκε τον τρόπο και κατανάλωσε μεγάλο αριθμό από έντομα που έβρισκε στο έδαφος, αφού παρατηρούσε επί ώρα από κάποια ελιά ή άλλο δέντρο.
Φωτ.: Στρατής Ψαραδέλλης
