GR120 - Όρος Ταΰγετος

Η περιοχή περιλαμβάνει τμήμα της μεγαλύτερης οροσειράς της Πελοποννήσου, που αποτελεί τη νότια απόληξη της οροσειράς της Πίνδου και διατρέχει το κεντρικό - νότιο τμήμα της Πελοποννήσου, ξεκινώντας από το οροπέδιο της Μεγαλόπολης και καταλήγοντας στο νότιο άκρο της χερσονήσου της Μάνης, στο ακρωτήριο Ταίναρο. Η κορυφή του Προφήτη Ηλία (2.404μ.) είναι η ψηλότερη κορυφή της Πελοποννήσου. Ιδιαίτερα ποικίλος ορεινός όγκος, με πολυσχιδές ανάγλυφο που διατρέχεται από πολλά φαράγγια, μεγαλύτερο από τα οποία είναι εκείνο της Λαγκάδας. Διαθέτει πολλές ψηλές κορυφές, υποαλπικά λιβάδια, εκτεταμένους θαμνώνες μακί και μερικώς δασωμένες πλαγιές με δάση πεύκης (Pinus spp.) και Κεφαλληνιακής Ελάτης (Abies cephalonica). Στον Ταΰγετο έχουν καταγραφεί περισσότερα από 1.500 είδη χλωρίδας, τα 24 εκ των οποίων ενδημικά του ορεινού όγκου. Θεωρείται ένα από τα πιο ενδιαφέροντα βουνά της Ευρώπης, από χλωριδικής άποψης. Είναι από τις πιο αξιόλογες ορνιθολογικά περιοχές της Πελοποννήσου, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα αρπακτικά είδη πουλιών. Οι κύριες ανθρώπινες δραστηριότητες στην περιοχή είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία, με τον τουρισμό να αναπτύσσεται σταδιακά τα τελευταία χρόνια.

Θαμνώνες (38,5 %), Δάση (30,4 %), Λιβάδια/Βοσκότοποι (14,9 %), Τεχνητά τοπία (12,3 %), Βραχώδεις περιοχές (3,9 %).

Σημαντική περιοχή για αναπαραγόμενα αρπακτικά και είδη των ορεινών οικοτόπων. Στα αναπαραγόμενα είδη περιλαμβάνονται επτά από τα 21 που στην Ευρώπη περιορίζονται στη Μεσογειακή μεγαδιάπλαση (βλ. Πιν. 2.2.5γ).

• ΖΕΠ: GR2550009 Όρος Ταΰγετος - Λαγκαδά Τρύπης (48.786 ha, 60 %)

• ΤΚΣ: GR2550006 Όρος Ταΰγετος (53.367 ha, 66 %), GR2540005 Λαγκαδά Τρύπης (1.589 ha, 2 %), GR2550001 Φαράγγι Νέδωνα (Πέταλον - Χάνι) (1.242 ha, 0,8 %)

• ΚΑΖ: Αγ. Ιωάννης - Αγ. Γεώργιος περιοχή Λαδά, Καρβελίου, Αρτεμησίας Δήμου Καλαμάτας (1.265 ha, 1,6 %), Ντουμπίτσια (Εξωχωρίου) (834 ha, 1 %), Αναδασώσεις (Ποταμιά - Βασιλικής - Βασιλακίου) (445 ha, 0,1 %).

Όπως συμβαίνει με όλα τα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας, η κύρια απειλή που αντιμετωπίζουν τα οικοσυστήματα του Ταΰγετου συνδέεται με την εγκατάλειψη - αλλαγή των παραδοσιακών χρήσεων γης, δηλαδή της εκτατικής μικρής κλίμακας γεωργικής δραστηριότητας και της κτηνοτροφίας (ιδίως της εκτατικής - νομαδικής κτηνοτροφίας), που παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας των ορεινών οικοσυστημάτων. Επακόλουθο των αλλαγών αυτών είναι η σταδιακή αύξηση της σοβαρότητας και έντασης των δασικών πυρκαγιών, με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτή του 2007, που κατέκαψε 11.350 εκτάρια από τα οποία 60% ήταν δασικές εκτάσεις. Τις πυρκαγιές ακολουθεί ο κίνδυνος της διάβρωσης και η τοπική υπερβόσκηση άκαυτων νησίδων βλάστησης, κατάσταση που επιδεινώνει τις επιπτώσεις στο οικοσύστημα. Η επέκταση του οδικού δικτύου, η ασφαλτόστρωση των δασικών δρόμων και η λατόμευση είναι επιπρόσθετες απειλές. Η καταδίωξη των αρπακτικών πουλιών με κυνηγετικά όπλα από κτηνοτρόφους και λαθροθήρες καθώς και η τοποθέτηση δηλητηριασμένων δολωμάτων αποτελούν σημαντικά προβλήματα για τα αρπακτικά της περιοχής. Η εισαγωγή της Alectoris chukar αποτελεί δυνητική απειλή για τον πληθυσμό της Alectoris graeca. Εν δυνάμει απειλή αποτελεί η χωροθέτηση και λειτουργία αιολικών πάρκων σε αυτήν την ευαίσθητη ορνιθολογικά περιοχή.