GR153 - Νήσος Πάρος, νήσος Αντίπαρος και νησίδες

Περιλαμβάνει το κεντρικό ορεινό καθώς και παράκτια τμήματα της Πάρου, τη νότια Αντίπαρο και τις γύρω νησίδες. Το κέντρο της Πάρου και οι γειτονικές μεγάλες νησίδες καλύπτονται από αραιούς θαμνώνες με Πουρνάρια (Quercus coccifera) και φρύγανα, εγκαταλελειμμένες καλλιέργειες σε αναβαθμίδες, ενώ σε σημεία αναπτύσσεται μακί με Θαμνοκυπάρισσα (Juniperus phoenicea) που εκτείνονται έως τις αμμώδεις παραλίες. Οι μικρότερες νησίδες καλύπτονται ως επί το πλείστον από φρύγανα. Στην περιοχή συμπεριλαμβάνονται αρκετοί μικροί παράκτιοι υγρότοποι της Πάρου, όπως η λιμνοθάλασσα Σάντα Μαρία, το έλος Κέφαλου, οι αλυκές Αγκαιριάς και Πούντας, καθώς και μικροί εποχικοί υγρότοποι στην Αντίπαρο και τη νησίδα Επάνω Φύρα (Κάβουρας). Οι ανθρώπινες δραστηριότητες συμπεριλαμβάνουν τον τουρισμό, την αλιεία, την κτηνοτροφία και τη γεωργία.

Τεχνητά τοπία (43,4 %), Θαμνώνες (38,3 %), Λιβάδια/Βοσκότοποι (14,7 %), Παράκτια (0,3 %)

Σημαντική περιοχή για τα αναπαραγόμενα θαλασσοπούλια και αρπακτικά και τα μεταναστευτικά υδρόβια πουλιά.

• ΖΕΠ: GR4220025 Νησίδες Πάρου και νότια Αντίπαρος (2.414 ha, 28 %)

• ΤΚΣ: GR4220017 Νήσος Δεσποτικό και Στρογγυλό και θαλάσσια ζώνη (1.858 ha, 11 %)

• ΚΑΖ: Άγιοι Πάντες - Στρούμπουλα Νήσου Πάρου (317 ha, 2 %)

Οι κυριότερες απειλές είναι η ανεξέλεγκτη τουριστική ανάπτυξη και εκτός σχεδίου δόμηση που έχει αλλοιώσει την παράκτια ζώνη της περιοχής, η διάνοιξη δρόμων και η υποβάθμιση και καταστροφή των υγροτόπων (αποστράγγιση, μπάζωμα, ρύπανση από υγρά απόβλητα και στερεά απορρίμματα, επέκταση καλλιεργειών). Η όχληση από την έντονη ανθρώπινη παρουσία και την αύξηση των τουριστικών σκαφών αναψυχής στις νησίδες και τις απρόσιτες ακτές αποτελούν απειλή για τα θαλασσοπούλια που φωλιάζουν στην περιοχή. Απειλή αποτελεί επίσης η παρουσία αρουραίων καθώς και η αύξηση του πληθυσμού του Larus michahellis, οι οποίοι θηρεύουν νεοσσούς και αυγά θαλασσοπουλιών. Άλλες απειλές είναι η λαθροθηρία και η παράνομη παγίδευση στρουθιόμορφων κατά τη φθινοπωρινή μετανάστευση, ιδιαίτερα με ξόβεργες. Τέλος, η παγίδευση σε αλιευτικά εργαλεία (δίχτυα και παραγάδια) αποτελεί απειλή για τα είδη Puffinus yelkouan, Calonectris diomedea και Phalacrocorax aristotelis.